Door weer en wind naar Nieuwegein

LEF terug naar school

Gisteren, 17 december, was het zover: onze eerste uitwedstrijd van het seizoen. Juist op de dag dat de treinen vastliepen in de eerste sneeuw en er vanaf Terschelling een ernstig weeralarm werd afgegeven, moesten Maarten, Marjolein, Vincent en Ellen optreden in het Oosterlicht College te Nieuwegein. Daar is een groep leerlingen actief in de theatersport onder de naam Zo-OC (spreek uit “zó océ”). Omdat de sneeuw kennelijk iedereen had afgeschrikt kwamen we in de solide bolide van Marjolein met navigatie van VincentVincent toch heel vlot ter plekke, waardoor er zelfs tijd overbleef voor een McDrivemoment.

Voor zo’n 25 toeschouwers en in een echte theaterzaal in de school ontspon zich een vermakelijke avond. Het jeugdig enthousiasme van de thuisclub werd met ervaren souplesse gepareerd door LEF, waardoor zich een evenwichtige voorstelling ontvouwde. Zoals vaak moesten beide teams even op gang komen, wat werd gehinderd door het veel te lange tossspel – bijna niemand wilde lachen, dus Marjolein was niet van het podium te branden! En dan die breedsprakige oude man met looprek in de jury… Helaas waren de sponzen niet nat genoeg om goed te mikken.

Toen het eindelijk om de punten ging, daagde LEF uit tot een scène met woorden en begon zelf met ‘woord op, woord af’, waarin bami in de pizza’s op een bakfietsbel viel. Stagiaire Ellen mocht alles er weer uit peuteren met haar duikbril op. Verwarrend en vermakelijk, maar vooral veel geheenenweer. Omdat ik geen aantekeningen heb gemaakt, kan ik van de rest van de avond slechts impressies geven. Zo deed Zo-OC een Robinson, waarbij dezelfde scène achtereenvolgens door 4, 3, 2 en 1 speler werd gespeeld, in de kelder rond de kerstboom. Het ‘kleine meisje’ kreeg er terecht veel rozen voor.

De kerstbijdrage van LEF bestond uit een fraaie ‘prediker’. Ellen en Maarten droegen een geïnspireerde kerstboodschap rond de woorden ‘arreslee’, ‘gerookte’ en ‘drinken’ voor. Vooral de arreslee van Marjolein en het hertje van Vincent zullen we niet gauw vergeten. Onze mannelijke prediker ging in de ogen van de jury over de schreef toen hij ‘zuipen’, ‘blowen’ en ‘neuken’ in de mond nam. Voor straf moest Maarten na de pauze een zuipende, blowende, neukende jongere spelen bij het andere team, waar hij dus naadloos inpaste.

Na de pauze was er nog maar tijd voor één uitdaging en dat werd traditioneel de muzikale scène, met een zeer energieke muzikale drie-in-de-pan van LEF. Maarten bleef sierlijk vallen over de scheur in het ijs die ijsmeester Vincent dan weer moest dichten. De musical eindigde met een huwelijksaanzoek…

Terwijl de jury zich beraadde op de einduitslag, speelden de teams samen nog een stevige supercluedo waarin een pianist werd vermoord met een wasknijper. Toen de oude mannetjes eindelijk terugkwamen, had LEF nipt gewonnen en een mooie avond beleefd. De ontvangst was voorbeeldig en we gaan dit team zeker een keer naar ’t Stamhuis halen.

11 uur thuis. Het weeralarm was gelukkig voorbarig geweest.

Geschreven door Pieter.