Het was een spannende wedstrijd!
Lef en Papaver speelden de sterren van de hemel!
Op zaterdag 8 mei was er weer een theatersport wedstrijd in 't Stamhuis.Deze keer speelde Lef tegen Papaver uit Alkmaar Beide teams speelden vol overtuiging de sterren van de hemel. De enthousiaste presentatie was in de kundige handen van Dorien, haar assistente Wineke noteerde met gulle hand de behaalde punten op het scorebord.
Lucien ondersteunde de spelers tijdens hun optreden met de muzikale klanken van de piano.Ferry had met een uitgekiende belichting de zaal veranderd in een gezellig improtheater.
Nadat Dorien het voltallige publiek op enthousiaste wijze had opgewarmd, was het de beurt van de rechters om zich voor te stellen. Onder luid boe geroep van het publiek, deelden meester De Kwaadste en zijn collega Bien plechtig mee, er op toe te zien dat de spelers zich aan de regels hielden op straffe van hevige sancties.
Achter de coulisse stonden de spelers ongeduldig te wachten tot zij zich konden voorstellen aan het publiek.
Na het openingslied van beide team kon de wedstrijd echt beginnen. Door middel van het categorisch tosspel werd bepaald wie mocht beginnen. Lef won en daagde Papaver uit voor een verwarrende scène
Lef begon met de ‘Robbinson’, waarbij Ellen op het laatste nippertje de spelersbus van de Raboploeg haalde, welke op weg was naar het startpunt van de Giro d’Italia ,de chauffeur in slaap sukkelde en de bus verongelukte. Het verhaal werd door het steeds kleiner wordende team opnieuw gespeeld. Tenslotte speelde één speler het verhaal nogmaals in al z’n facetten. Dit optreden werd door het publiek enthousiast gewaardeerd.
Papaver, ook niet de minste, speelde de Tell Sell, het bekende televisie verkoop programma.
Helaas is het de schrijver van dit verslag ontschoten hoe deze spelvorm verder verliep!
De jabber opera over de Big Mac en de aubergine gevuld met shoarmavlees die niet door echte mannen werd gegeten, terwijl de Mac Salate zonder dressing toch ook lekker smaakt.Er werd naar hartenlust gezongen en verteld over deze moeilijke onderwerpen.
Lef sloeg terug met de ‘prediker’. Het onderwerp de vingerhoed, mooi en steppen op de step werden door de predikers Ellen en Marjolein aan de hand van de meesterlijk gespeelde scènes van Carlijn en Ria redelijk snel geraden.
Lef daagde Papaver uit voor het spelen van een emotionele scène en begon met een emotionele drie in de pan. Een tocht in een gondel die niet naar Rome ging maar naar Venetië. Helaas liep het niet goed af, de slanke gondel kapseisde door de ruwe behandeling en het vertolken van droevige, verliefde en fantastische gebeurtenissen.
Met de dynamisch driehoek gaf Papaver een mooi stukje improvisatie ten beste. Al draaiend in een driehoek met om de beurt één verteller, die door de twee andere spelers in beeld werd ondersteund, ontstond de geschiedenis van het plateeltje.
In de pauze bleek er een handgemeen te zijn ontstaan tussen de beide rechters, rechter Bien had, zo vertelde zij aan het publiek, haar collega een ‘knal’ voor z’n hoofd gegeven. De verwondingen bleken mee te vallen en de ruzie werd gesust. Alleen een pleister op het voorhoofd van meester De Kwaadste was de stille getuige van het conflict tussen beide rechters.
Na de pauze werd door de beide teams gezamenlijk het uurwerk van de klok uitgebeeld, met de tijdmachine. De radertjes draaiden, de klok sloeg de uren en de wijzers draaiden. Een originele presentatie, die heel leuk was om te zien!
Hierna presenteerde Papaver de muzikale ode aan.. In verband met moederdag werd aan een jonge vrouw uit het publiek gevraagd, wat haar moeder leuk vond ”haar dochter was het verrassende antwoord”. Op de vraag van de captain hoe oud zij was ,werd door de rechters bestraffend gereageerd want;dit vraag je niet aan een dame .Als straf moest Papaver een auto uitbeelden in de volgende scene van Lef. Moeder die ook van zuurkool hield wilde wel op de stoel plaats nemen om toegezongen te worden. Het werd een mooie muzikale ode.
De scène met de briefjes werd door Lef werd gespeeld aan de hand van de zinnen die het publiek op briefjes had geschreven. Het verhaal ging over de Susuki Swift waarin Carlijn en Ellen op reis gingen door Amerika en Afrika. De auto werd gespeeld door Papaver.Helaas hiel het voertuig het niet lang uit, met de woorden 'Elisabeth Slaap zacht" werd het aan de kant gezet.
Lef daagde Papaver uit voor een duizelige scène, en ging aan de slag met de draaideur. De hommel met de dwarse strepen ( niet verticale), hardcore en woede waren hier het gegeven. Met de begin zin “niet weer hè” werd het een onbeschrijfelijk mix van verhalen bestuurd door de plus één en min drie van Dorien.
Papaver speelde het driezitsbankje met de kaasboer, de vrouw met de hysterische lachtik en een wonderlijke figuur met zijn pillen.
Tot slot werd de avond afgesloten door Papaver met de ouderwetse diashow over hun vakantie in Afghanistan en de snelle Cluedo van Lef. Papaver won de wedstrijd en werd onderscheiden met de 1e prijs; een oranje gekleurde strooien hoed met het cijfer 1.Lef werd beloond met een oranje hoed maar dan met het cijfer 2.
In de bar van ’t Stamhuis is het tot aan de kleine uurtjes nog heel gezellig geweest !
Geschreven door Frank
